27 stycznia wypada wspomnienie św. Anieli Merici. Świąteczny charakter dnia podkreślał szczęśliwy numerek dla wszystkich i róże dla Sióstr Urszulanek, które odwołują się do duchowości św. Anieli.
Dzień drugi modlitwy o pokój: Św. Aniela promotorka pokoju w relacjach rodzinnych i przyjacielskich.
Świadkowie przesłuchiwani podczas tzw. Processo Nazari, który miał zbadać autentyzm świętości Anieli, wskazywali na jej umiejętności mediacyjne. Potrafiła godzić skłóconych ze sobą ludzi. Pod jej wpływem umieli przekroczyć własne uprzedzenia, podać sobie rękę na zgodę, wyjść sobie naprzeciw.
Było to możliwe dzięki przekroczeniu własnego egocentryzmu, który zaślepia. Skupia wyłącznie na własnych potrzebach, emocjach i racjach, przy jednoczesnym pomijaniu perspektywy innych. Objawia się w braku wzajemności — jedna strona dominuje rozmowy, oczekuje wsparcia, ale sama rzadko je oferuje, przez co druga strona czuje się niewysłuchana lub traktowana instrumentalnie, co osłabia więzi i wiedzie do uniknionych konfliktów.
Św. Aniela uświadamia nam, że przeciwwagą dla egocentryzmu są empatia i szacunek. Empatia pozwala dostrzec emocje i potrzeby drugiej osoby, w wyborach uwzględniać jej punkt widzenia, przez co relacje stają się głębsze i bardziej autentyczne, oparte na wzajemnym wsparciu,
a nie rywalizacji czy dominacji. Aniela uczy, że relacje rodzinne i przyjacielskie rozwijają się najpełniej wtedy, gdy wszystkie strony czują się ważne, słyszane i akceptowane. Odejście od egocentryzmu na rzecz empatii i szacunku sprzyja budowaniu trwałych, zdrowych więzi opartych na zaufaniu i wzajemnym zrozumieniu.
Za wstawiennictwem św. Anieli prośmy, aby Bóg leczył i przemieniał nasze serca, uwalniał je od egocentryzmu, napełniał zdrową miłością do samych siebie, ludzi i całego świata. Niech stajemy się ludźmi pełnymi empatii, zdolnymi do dostrzegania potrzeb naszych bliskich, a jednocześnie do właściwego komunikowania własnych potrzeb, aby dzięki temu było mniej konfliktów w naszych relacjach rodzinnych i przyjacielskich. Prośmy o to słowami modlitwy św. Franciszka z Asyżu, którego św. Aniela jako długoletnia członkini III Zakonu Franciszkańskiego postrzegała jako swój duchowy autorytet:
Panie, uczyń mnie narzędziem Twego pokoju.
Tam, gdzie nienawiść – pozwól mi siać miłość,
gdzie krzywda – przebaczenie,
gdzie zwątpienie – wiarę,
gdzie rozpacz – nadzieję,
gdzie mrok – światło,
tam gdzie smutek – radość.
Spraw, Panie, abym nie tyle szukał pociechy,
ile pociechę dawał;
nie tyle szukał zrozumienia, co rozumiał
nie tyle był kochany, ile kochał.
Albowiem dając – otrzymujemy,
przebaczając – zyskujemy przebaczenie,
a umierając – rodzimy się do życia wiecznego. Amen.
Św. Franciszku z Asyżu. …Módl się za nami
Św. Anielo. – Módl się za nami.
